Αχ, κουνελάκι, κουνελάκι...

 H πόρτα της τάξης μας γέμισε με αυγά, 

λουλούδια και φύλλα 

που σκόρπισε ένα ζωηρό κουνέλι!!!

Αλλά το αγαπάμε γιατί είναι το δικό μας...

Φτιάχτηκε με πολλή αγάπη και τρομερή όρεξη!

Άσε που μας χαμογελάει κάθε μέρα!

Προσέξτε τις λεπτομέρειες!

Ψηφιδωτό στα αυτιά,

ροζ πον πον για μύτη και άσπρα για ουρά,

τρομερό βάψιμο στο καλαθάκι και στην ταμπέλα,

καταπληκτική επιλογή χρωμάτων στα αυγά!!!

Για τον τοίχο κολλητά... (Νο 4)

Αχ, αυτές οι καταλήξεις και η ορθογραφία τους...

Τι να τις κάνουμε; 

Tις κάναμε μπαλόνια κι αυτά πήγαν και κόλλησαν 

στον τοίχο της τάξης μας (!) για να μας θυμίζουν 

πώς γράφονται και ποια ρήματα εξαιρούνται 

απ' την παρέα τους...

Ελπίζοντας πως κάποια στιγμή τα παιδιά 

θα τα κάνουν δικά τους...

Ιστορική ..."μπουγάδα"

Σήμερα που έχει καλό καιρό λέω να βάλω μπουγάδα...

τα άπλυτα της ιστορίας!

:-)

Μια όμορφη γωνιά για την τάξη μας

σχετική με το μάθημα της ιστορίας.

Θα χρειαστούμε:

Καρφιά, σφυρί, σκοινί, μανταλάκια 

και κάτι για να κρεμάσουμε!

Στην αρχή την είχα βαφτίσει "η γωνιά της ιστορίας"

μετά όμως από απαίτηση των παιδιών 

ξαναβαφτίστηκε η γωνιά μας...

Τώρα, για να πω όλη την αλήθεια 

ο τίτλος "ιστορική μπουγάδα" 

ανήκει στην κυρία Μερόπη από τη Ρόδο, 

(η οποία έφτιαχνε και το καλύτερο γλυκό του κουταλιού...)

που έκανε το μάθημα της ιστορίας ως εξής:

Έκοβε χαρτονάκια περίπου μισό Α4 

και έγραφε πάνω τους τις λέξεις - κλειδιά του μαθήματος.

Τα μοίραζε στους μαθητές την ώρα της εξέτασης 

και εκείνοι έλεγαν ό,τι σχετικό γνώριζαν. 

Αφού τελείωνε το μάθημα κρεμούσαν όλα τα χαρτονάκια 

σ' ένα σκοινί το οποίο στο τέλος της ενότητας 

σήκωνε όλες τις λέξεις - κλειδιά από όλα τα μαθήματα. 

Εξαιρετική ιδέα!

Ας γυρίσουμε όμως στα δικά μας άπλυτα...

Φέτος ανακάλυψα τι θα μπορούσα να κάνω με το χαρτί του μέτρου από το ΙΚΕΑ. Οικονομικό και μπόλικο! Α! και ...ευκολοφόρετο γιατί είναι στενούλι. Δεν είναι εκείνο το χαρτί του μέτρου που πρέπει να βάλεις 3 θρανία μαζί για να το ακουμπήσεις πάνω... Αυτό το καημένο χωράει και σε ένα!

Αποφάσισα, λοιπόν, να το αξιοποιήσω για να φτιάξω μια ιστορική γραμμή για τους περσικούς πολέμους.

(Έχω να εξομολογηθώ κάτι... Αυτή η απόφαση ήταν από αυτές που παίρνει μια απελπισμένη δασκάλα που θυμάται με δυσκολία ημερομηνίες και γεγονότα και κλέβει ματιές όταν θέλει να κάνει μια μικροεπανάληψη στα προηγούμενα, έτσι βρε αδερφέ, για να μην ξεχνιόμαστε...)

    

Και αφού είχα πάρει φόρα με το χαρτί του μέτρου

σκέφτηκα να φτιάξω κι ένα για την Αθήνα

με το Σόλωνα, τον Κλεισθένη και τον Περικλή 

και τι έκανε ο καθένας.

Μια μαθήτρια μού έφερε ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλιαράκι

το KIDePEDIA, 

που έχει ένα τέλειο πατρόν για να φτιάξουμε τις δικές μας τριήρεις!

Αφού τις φτιάξαμε τις κρεμάσαμε κι αυτές...

Και τώρα θα σας παρουσιάσω το φοβερό ΜΟΥΣΕΙΟ μας!!!

Στις διακοπές των Χριστουγέννων, είχα βάλει σαν εργασία για την ιστορία να κατασκευάσει κάθε παιδί μια μακέτα ενός αρχαιοελληνικού ναού χρησιμοποιώντας ό,τι υλικό θέλει και ζητώντας βοήθεια από όποιον θέλει!

Για να είμαι ειλικρινής δεν περίμενα να μου φέρουν τέτοιες εργασίες... 

Αυτή την εργασία θα την ονόμαζα family project 

ή στα ελληνικά, 

...οικογενειακή υπόθεση!!!

:-)

Και πιστεύω πως είναι καλό κάποιες φορές 

να στέλνουμε εργασίες στο σπίτι που ξέρουμε 

πως θα ασχοληθεί όλη η οικογένεια. Γιατί όχι; 

Έπρεπε να δείτε με τι καμάρι έφερναν τα παιδιά

το ναό τους στο σχολείο!

    

  

  

 

  

Αυτά με την ιστορία...

Καλη σας ημέρα και καλό σαββατοκύριακο!!!

 

Let's doodle!!!

ή αλλιώς "Ελάτε να μουτζουρώσουμε"?

Δεν είμαι σίγουρη ποια είναι 

η ακριβής μετάφραση για το doodling...

Ή τι ακριβώς ΕΙΝΑΙ το doodling...

Πάντως είναι ΚΑΙ κάτι στο οποίο 

οι περισσότεροι έχουμε καταφύγει

σε περιπτώσεις βαθιάς βαρεμάρας

σε τάξεις που ο καθηγητής νομίζει 

πως μας έχει μαγνητίσει 

και κρατάμε σημειώσεις για να μη χάσουμε λέξη 

ενώ εμείς ...

Γράφουμε τ' όνομά μας στο πλαίσιο του τετραδίου... 

Κάνουμε καμπύλες γραμμές, σπιτάκια, 

παραπέρα ένα σύννεφο, μια πεταλούδα, 

συνεχίζουμε ενώνοντας γραμμές χωρίς νόημα, 

εκφραζόμαστε τελοσπάντων καλλιτεχνικά... 

Φόρος τιμής, λοιπόν, στους ανθρώπους εκείνους 

που μας βοήθησαν να ανακαλύψουμε αυτό μας το ταλέντο!

Ακόμα κι αν δεν είμαστε αστέρια στη ζωγραφική

μπορούμε να βγάλουμε κάτι χαριτωμένο.

Μια άχρωμη, ανιαρή ταμπέλα για την τάξη

με τις ακόμα πιο άνοστες εγκλίσεις

μπορεί να ζωντανέψει με λίγους μαρκαδόρους, 

πολύ κέφι και αρκετό θάρρος - θράσος!

Κι ένα τραγουδάκι που για κάποιο λόγο 

μου φάνηκε ταιριαστό με την ανάρτηση...

Όσες κι αν χτίζουν φυλακές

κι αν ο κλοιός στενεύει

ο νους μας είναι αληταριό

που όλο θα δραπετεύει...

Για τον τοίχο κολλητά... (Νο 3)

Ποτέ μου δε μπέρδεψα ποια γράμματα 

παίρνουν το -ν και ποια όχι.

Και αυτό χάρη στο φιλόλογο μπαμπά μου, 

που μας έμαθε ένα ποιηματάκι 

για να θυμόμαστε τα κ, π, τ...

"Ο Καπετάν Μπαντόγκας"

Απλό για τα παιδιά... Το θυμούνται εύκολα.

(Οι δάσκαλοι "παλαιάς κοπής" ήταν χρόνια μπροστά...

Αρκετά από αυτά που μας παρουσιάζονται τώρα σε κάποια σεμινάρια ως καινοτόμα

γινόντουσαν χρόοοοονια πριν στις αίθουσες του φιλότιμου δασκάλου - καθηγητή...)

Το παρακάτω δε θέλει και πολλά σχόλια...

Εμείς το μόνο που κάνουμε είναι 

να φτιάξουμε ένα τεράστιο ερωτηματικό... 

(Θα μπορούσε να γίνει και το ελληνικό ερωτηματικό (;) 

αλλά νομίζω πως αυτό σου δίνει περισσότερο χώρο...)

Φωνάζουμε τα παιδιά και γράφουν μέσα 

τις ερωτήσεις εκείνες που μας βοηθούν 

όταν θέλουμε να γράψουμε μια έκθεση, 

να κατανοήσουμε ένα κείμενο.

Φάκελος "δημοσίευσης" εργασιών... (open portfolio?)

Πάντα είχα το πρόβλημα στην τάξη μου, 

πού θα κολληθούν οι εργασίες των μαθητών...

Και άντε βρήκαμε ένα μέρος. 

Την επόμενη εργασία? 

Θα ξεκολλάμε τη μια και θα βάζουμε την άλλη? 

Αυτή τη δουλειά θα κάνουμε???

Και αυτές που κατεβάζουμε τι τις κάνουμε?

Πολλά προβλήματα η δασκάλα...

Είδα, λοιπόν, μια μέρα 

-στο λατρεμένο μου πια pinterest-

μια φοβερή ιδέα και είπα να την υλοποιήσω. 

Κάθε παιδί έχει το δικό του χαρτονάκι 

το οποίο κρεμιέται σ' έναν πίνακα ανακοινώσεων 

με εκείνους τους μεγάλους συνδετήρες 

που δεν ξέρω πώς τους λένε...

Και εκεί κάνει τη δική του ανάρτηση!!! 

Επιλέγει την εργασία που θα φαίνεται μπροστά 

στο "φάκελό" του.

Μια ζωγραφιά, μια έκθεση, μια εργασία, ό,τι θέλει.

Μεγάλη επιτυχία!

Αυτή η ιδέα με ξελάσπωσε ακόμα και στην περίπτωση 

που τα παιδιά με στρίμωξαν με την ερώτηση: 

"Κυρία, δε θα διαβάσουμε όλοι τις εκθέσεις μας;"...

(σσσςςςς... Το έχω κάνει και αυτό... 

Δεν έχουμε διαβάσει όλες τις εκθέσεις στην τάξη...)

"Θα κρεμάσουμε τις εργασίες μας στο φάκελό μας 

και έτσι θα μπορεί να τη διαβάσει όποιος θέλει!"

Κατά ένα περίεργο τρόπο, αυτό έπιασε...

Τι να πεις?

Είναι όλα θέμα παρουσίασης...

Για τον τοίχο κολλητά... (Νο 2)

Μια χρήσιμη ταμπελίτσα για την τάξη.

Κολλάμε πάνω την ταμπέλα "η συζήτηση της τάξης μας" 

και από κάτω τα συννεφάκια. 

Κόβουμε το βελάκι γύρω γύρω 
και το βάζουμε κάτω απο τα συννεφάκια 

στο κέντρο της σελίδας μ' ένα διπλόκαρφο. 

Κάθε φορά διαλέγουμε το συννεφάκι που ταιριάζει! 

Υ.Γ. 1: Τα παιδιά το στηρίζουν τέλεια.

Κι αν καμμιά φορά το ξεχάσω μου το θυμίζουν!  :-)

"Κυρία, ν' αλλάξουμε και το βελάκι!"

Υ.Γ. 2: Το παραπάνω το έφτιαξε η αδελφή μου, η Καλλιοπίτσα

και την ευχαριστώ πολύ για όλα τα όμορφα 

που κατά καιρούς μου φτιάχνει!

Τα δικαιώματα του μικρού αναγνώστη!

Καλή χρονιά συνάδελφοι και φίλοι!

Τι μας κάνει ένα χαλί, μια μικρή βιβλιοθηκούλα ή ένα καφασάκι, 

καμμιά 20αριά βιβλία και λίγα μαξιλαράκια???

Μα φυσικά μια ζεστή γωνιά ανάγνωσης για την τάξη μας!!!

Παρακάτω και με αφορμή ένα υπέροχο βιβλιαράκι

έφτιαξα μια μικρή αφισσούλα για τον τοίχο.

Αυτή τη γωνίτσα τη χρησιμοποιούμε σχεδόν καθημερινά.

Όταν κάποιο παιδί τελειώνει νωρίτερα το τεστ, ή κάποια εργασία,

αντί να κάθεται στο θρανίο του και να χαζεύει,

πηγαίνει εκεί και διαβάζει "αθόρυβα" το βιβλιαράκι του...

Είναι μια όμορφη γωνιά και αρέσει πολύ στα παιδιά.

(Από το βιβλίο, "1001 δραστηριότητες για να αγαπήσω το βιβλίο", εκδ. Μεταίχμιο)

Kατασκευή μόμπιλε

Φέτος στην Έκτη, στις πρώτες ενότητες της Γεωγραφίας,

μιλήσαμε με τα παιδιά για το ηλιακό μας σύστημα.

Στο πλαίσιο του μαθήματος ειπαμε να φτιάξουμε 

ένα μόμπιλε με τους πλανήτες.

Η κατασκευή του είναι πάρα πολύ απλή!

Τυπώνουμε το παρακάτω Α4, 

το χρωματίζουμε, 

κόβουμε τους πλανήτες γύρω γύρω, 

τους πλαστικοποιούμε,

τους ξανακόβουμε γύρω γύρω

και τέλος

τους κρεμάμε από ένα χαρτονάκι με πετονιά!

Τόσο εύκολο!

Για τον τοίχο κολλητά... :-)

Επιτέλους! 

Βρήκα έναν τρόπο μέσω του ιστολογίου 

να ευχαριστήσω κάπως 

τους συναδέλφους που ανεβάζουν το υλικό τους

και κατά καιρούς έχω χρησιμοποιήσει με μεγάλη επιτυχία!

Το υλικό και οι ιδέες πρέπει να διακινούνται ελεύθερα ανάμεσά μας...

Έτσι βελτιωνόμαστε, βοηθιόμαστε, επικοινωνούμε 

και δείχνουμε πόσο large είναι ο κλάδος μας!

Αν λοιπόν, βρείτε κάτι ενδιαφέρον παρακάτω

θα χαρώ πάρα πολύ να το κατεβάσετε, να το εκτυπώσετε 

και να το ...αναρτήσετε στον πραγματικό τοίχο της τάξης σας!


Οι χρόνοι των ρημάτων

To χωριό της γραμματικής (τα μέρη του λόγου)

Υποκείμενο - Ρήμα - Αντικείμενο

Πτώσεις